Mikroplastik araştırmalarının öncüsünden iklim zirvesindeki su tercihine tepki
Antalya’da düzenlenen COP31 İklim Konferansı’nda alüminyum kutu ve cam ambalajlarda sunulan içme suları, bu kez mikroplastik araştırmalarının öncü isimlerinden Prof. Richard Thompson’ın eleştirilerine konu oldu. Konferanstaki su istasyonunu iki dakika boyunca gözlemlediğini belirten Thompson, tek kullanımlık ambalajları tercih edenlerin şişelerini yeniden dolduranlardan yaklaşık 10 kat fazla olduğunu söyledi.
COP31’deki su tercihine mikroplastik uzmanından eleştiri
Portekiz Plastik Sanayicileri Derneği (APIP) tarafından 9 Kasım 2026’da COP31 Portekiz Pavyonu’nda düzenlenen Plastics, Health and Climate Resilience başlıklı oturuma, Plymouth Üniversitesinden Prof. Richard Thompson da katıldı.
2004 yılında araştırma ekibiyle birlikte yayımladığı çalışmayla “mikroplastik” terimini bilimsel literatüre kazandıran Thompson, konferans alanındaki su dağıtım uygulamasını örnek gösterdi.
Thompson, yaklaşık iki dakika boyunca izlediği su istasyonunda 50’ye yakın kişinin su aldığını, bunlardan tek kullanımlık cam veya alüminyum ambalajları seçenlerin yeniden doldurulabilir şişe kullananlardan yaklaşık 10 kat fazla olduğunu aktardı.
Konferans katılımcılarına yeniden doldurulabilir şişeler de dağıtıldığını hatırlatan bilim insanı, cam şişelerin ve alüminyum kutuların üretimi ile taşınmasının karbon ayak izine dikkat çekti.
Thompson, iklim değişikliğiyle mücadele konusunda verilen mesajların günlük uygulamalara da yansıması gerektiğini vurgulayarak, “Söylediklerimizi uygulamamız gerekiyor” dedi.
WUPA Başkan Yardımcısı: Sorun yalnızca plastik değil, atık yönetimi
Panelde söz alan APIP ve Dünya Plastik Dernekleri Birliği (WUPA) temsilcisi Pedro Paes do Amaral ise plastik kirliliği tartışmalarında malzemelerin kendisinden çok tüketim davranışları ve atık yönetim sistemlerine odaklanılması gerektiğini savundu.
Plastiklerin özellikle sağlık hizmetlerinde hasta güvenliği, hijyen ve erişilebilirlik açısından önemli işlevler üstlendiğini belirten Amaral, malzeme tercihlerinin yaşam döngüsü analizleriyle değerlendirilmesi gerektiğini söyledi.
Amaral, plastik kirliliğine ilişkin uluslararası müzakerelere de farklı bir yaklaşım getirerek, yalnızca plastikleri kapsayan bir anlaşma yerine bütün malzemelerin atıklarını ele alan daha geniş bir anlaşmanın tartışılması gerektiğini ifade etti.
Thompson: Önce ürüne gerçekten ihtiyaç var mı?
Amaral’ın değerlendirmelerine karşılık veren Thompson, atık yönetimini tartışmadan önce ürünün gerçekten gerekli olup olmadığının sorgulanması gerektiğini söyledi.
Bilim insanı, gereksiz ürünlerin hiç üretilmemesi durumunda bunların atıklarının da ortaya çıkmayacağını belirtti.
Bununla birlikte Thompson, plastik üretimine getirilecek genel ve keyfî miktar sınırlamalarının tek başına çözüm olmayabileceğine de dikkat çekti. Üretilmeye devam edecek plastikler için gereklilik, güvenlik ve sürdürülebilirlik ölçütlerinin belirlenmesini; ürün tasarımında kullanım sonrası aşamanın da hesaba katılmasını önerdi.
Sağlık sektöründe gereksiz plastik kullanımına dikkat çekildi
Thompson, Plymouth’ta birlikte çalıştığı bir hastanede haftalık 10 ila 20 ton atık oluştuğunu aktararak aşırı ambalajlama ve gerekli olmadığı hâlde kullanılan tek kullanımlık ürünlerin önemli bir sorun olduğunu söyledi.
Coimbra Üniversitesinden Prof. Jorge Coelho ise sağlık sektöründe yeniden kullanımın her zaman mümkün olmadığını hatırlattı. Coelho’ya göre temizlik ve sterilizasyon işlemlerinin çevresel yükü de hesaba katılmalı ve tek kullanımlık ürünlerle yeniden kullanılabilir alternatifler uygulama bazında karşılaştırılmalı.
Portekiz Çevre Ajansından Ana Cristina Carrola da gereksiz ambalajların azaltılması, çevresel kriterlere dayalı kamu alımları ve sağlık çalışanlarının atık yönetimi konusunda eğitilmesi gerektiğini vurguladı.
APIP Sürdürülebilirlik Direktörü Elsa Agante’nin moderatörlüğünde düzenlenen toplantıda, plastiklerin sağlık sektöründeki vazgeçilmez kullanım alanları ile çevresel etkileri birlikte değerlendirildi.











